Duanın kaynakları



İKİNCİ BÖLÜM

Dua geleneği

2650 Dua içten gelen bir dürtü ile istemsiz ortaya çıkmış bir şey değildir: Dua etmek için, dua etmeyi istemek gerekir. Kutsal Kitapların dua hakkında yazdıklarını bilmek de yeterli değildir: Dua etmesini de öğrenmek gerekir. Bu nedenle "inanan ve dua eden Kilise içinde"(DV 8) Kutsal Ruh yaşayan bir iletişim aracılığıyla (dinsel Gelenek) Tanrı’nın çocuklarına dua etmesini öğretir.

2651 Hıristiyan dua geleneği iman Geleneğinin gelişmesinin bir biçimidir. Bu gelişme özellikle esenlik ekonomisinin sözlerini ve olaylarını yüreklerinde saklayan inanlıların incelemeleri, düş ve düşünceleri ve tecrübe ettikleri tinsel realitelere derinden nüfuz ederek sağlanır.(Bkz. DV 8)

 

1. KONU

Duanın kaynakları

 

2652 Kutsal Ruh dua edenin yüreğinden "sonsuz Yaşam için fışkıran" (Yu 4, 14) diri sudur. O bize Kaynaktan Mesih’i kabul etmemizi öğretir. Hıristiyan yaşamında Mesih’in bize Kutsal Ruh’tan içirmeye hazır olduğu birçok nokta vardır:

Tanrı’nın Sözü

2653 Kilise "bütün Hıristiyanları özel bir biçimde ve ısrarla Kutsal Kitapları sık sık okuyarak ‘içindeki Mesih İsa’nın üstün bilimini’ edinmeleri için teşvik eder. ( ... ) Ancak Kutsal Kitabı okumanın yanında Tanrı ile insan arasında diyalogun kurulması için duaa da edilmeli, çünkü ‘dua ederken Ona hitap ederiz, Tanrısal esinleri okuduğumuzda Onu dinlemiş oluruz’  "(A. Ambrosius, off. 1, 88, (DV 25).

2654 Tinsel Babalar Mt 7, 7’yi açıklayarak duada Tanrı Sözüyle beslenen yüreğin durumunu özetlemeye çalışırlar: "Okuyarak arayın, derinlemesine düşünerek bulacaksınız; dua ederek kapıyı çalın, kapı gönül gözüyle bakmakla açılacaktır."(Bkz. Guigue le Chartreux, scala)

Kilise litürjisi

2655 Kilise’nin kutsallaştırıcı litürjisinde esenlik gizini bildiren, güncelleştiren ve ileten Mesih’in ve Kutsal Ruh’un misyonu, dua eden kişinin yüreğinde devam eder. Tinsel Babalar insan yüreğini kimi zaman bir altara benzetirler. Dua Litürjinin kutlanması sırasında ve sonrasında, litürjinin içselleştirilmesini ve sindirilmesini sağlar. "Gizlide yapılmış" (Mt 6, 6) olsa da, dua daima Kilise’nin duasıdır ve Kutsal Üçlü-Birlik ile birlik içindedir.(Bkz. IGLH 9)

Tanrısal erdemler

2656 Litürjiye girildiği gibi duaya girilir: İmanın dar kapısından. Rab’bin ekmek ve şaraptaki varlığı arasından Rab’bin yüzünü arar ve arzularız, Sözünü dinlemek ve içimizde saklamak isteriz.

2657 Kutsal Ruh bize Mesih’in dönüşünün bekleyişi içinde litürjiyi kutlamayı öğretirken aynı zamanda bizi umut içinde dua etme konusunda eğitir. Kilise duası ve kişisel duamız içimizdeki umudu güçlendirir. Özellikle mezmurlar değişik somut anlatım yoluyla umudumuzu Tanrı’ya bağlamamızı sağlar: "Rab’bi büyük bir umutla bekledim, bana doğru eğildi, feryadımı duydu" (Mzm 40, 2). "Umut kaynağı olan Tanrı, Kutsal Ruh’un gücüyle umutla dolup taşmanız için iman yaşamınızda sizi tam bir sevinç ve esenlikle doldursun" (Rom 15, 13).

2658 "Umut utandırmaz, çünkü bize verilmiş olan Kutsal Ruh aracılığıyla Tanrı’nın sevgisi yüreklerimize dökülmüştür" (Rom 5, 5). Litürjik yaşam tarafından biçimlendirilen dua her şeyi Mesih’te sevildiğimiz Sevgiden alır. Ve bizi sevdiği gibi severek cevap vermemizi sağlar. Sevgi duanın kaynağıdır; o kaynağa başvuran duanın doruğuna çıkar:

Ey Tanrım, Seni seviyorum, son nefesime kadar Seni sevmek istiyorum. Sevilmeye sonsuz derecede lâyık ey Tanrım, Seni seviyorum, Seni sevmeden yaşamaktansa Seni severek ölmeyi yeğ tutarım. Seni seviyorum, ey Rab, Senden tek isteğim, Seni ebediyen sevmektir. ( ... ) Tanrım, eğer dilim her an seni seviyorum diyemiyorsa da, yüreğimin, her soluk alışımda bunu yinelemesini istiyorum.(Jean Marie Baptiste Vianney, priére)

"Bugün"

2659 Rab’bin Sözünü dinleyerek ve onun paskalya gizine katılarak belirli zamanlarda dua etmesini öğreniriz. Oysa her zaman, her günkü olaylarda onun Ruhu bize dua kaynağı olarak sunulmuştur. Babamıza yaptığımız dua üzerindeki İsa’nın öğretisi İlahi Takdir’e(Bkz. Mt 6, 11.34) yaptığımızla aynı çizgidedir: Zaman Baba’nın ellerindedir; onunla dün değil, yarın değil ama bugün karşılaşırız: "Keşke bugün onun sesini işitseydiniz! Katılaştırmayın yüreklerinizi" (Mzm 95, 7-8).

2660 Her günkü ve her anki olaylar arasında dua etmek "küçüklere", Mesih’in hizmetlilerine, gerçek mutluluklar bölümünde söz edilen yoksullara açınlanmış Egemenliğin sırlarından biridir. Tarihin gidişatını etkilemesi amacıyla barış ve adalet Egemenliğinin gelmesi için dua etmek iyi ve doğrudur, ancak karşılaştığımız günlük basit durumların hamurunu duayla yoğurmak da önemlidir. Duanın her biçimi Rab’ bin Egemenliğe benzettiği bu maya olabilir.(Bkz. Lk 13, 20-21)

 

ÖZET

2661 Kutsal Ruh diri bir iletilmeyle, yani Gelenekle Kilise’de Tanrı’nın çocuklarına dua etmesini öğretir.

2662 Tanrı’nın Sözü, Kilise litürjisi, iman erdemleri, umut ve sevgi; bütün bunlar dua kaynaklarıdır.