Gerçek mutluluğa olan eğilimimiz



2. KONU

Gerçek mutluluğa olan eğilimimiz

 

I. Gerçek mutluluklar

1716 Gerçek mutluluklar İsa’nın Vaazının temelini oluşturur. Gerçek mutlulukların bildirilmesi İbrahim’den beri seçilmiş halka yapılan vaatlerin yeniden ele alınmasıdır. Gerçek mutluluklar, vaatleri yalnız bir memleketi değil, Göklerin Egemenliğine kavuşturarak gerçekleştirirler:

Ne mutlu yoksulluk ruhuna sahip olanlara!
Göklerin Egemenliği onlarındır.
Ne mutlu yaslı olanlara!
Onlar teselli edilecekler.
Ne mutlu yumuşak başlı olanlara!
Onlar yeryüzünü miras alacaklar.
Ne mutlu doğruluğa acıkıp susayanlara!
Onlar doyurulacaklar.
Ne mutlu merhametli olanlara!
Onlara merhamet edilecek.
Ne mutlu yüreği temiz olanlara!
Onlar Tanrı’yı görecekler.
Ne mutlu barış için çalışanlara!
Onlara Tanrı oğulları denecek.
Ne mutlu hak yüzünden zulüm görenlere!
Göklerin Egemenliği onlarındır
.

Benim yüzümden insanlar size sövüp zulmettikleri, yalan yere her türlü kötü sözü söyledikleri zaman ne mutlu size! Sevinin, sevinçle coşun! Çünkü göklerdeki ödülünüz büyük olacaktır (Mt 5, 3-12).

1717 Gerçek mutluluklar Mesih İsa’nın yüzünü ve sevgisini yansıtır. Gerçek mutluluklar İsa’nın acılarının ve Dirilişinin yüceliğine katılan inanlıların eğilimini ifade eder. Gerçek mutluluklar Hıristiyan yaşamının özel tutum ve davranışlarını aydınlığa çıkarır. Gerçek mutluluklar sıkıntıda insanın umudunu destekleyen paradoksal vaatlerdir. Gerçek mutluluklar havarilerin gizlide sahip oldukları ödülleri ve kutsamaları bildirir. Gerçek mutluluklar Meryem Ana’nın ve azizlerin yaşamında gerçekleşti bile.

II. Mutluluk isteği

1718 Gerçek mutluluklar insanın doğal mutluluk isteğine cevap verir. Bu isteğin kökeni Tanrısaldır. Tanrı bu isteği insanın yüreğine, insanı kendisine çekmek için koydu. İnsan yüreğini de yalnız O tatmin edebilir:

Kuşkusuz hepimiz mutlu olmak istiyoruz, insanlar arasında hiç kimse bu cümleye, bu ifade tam olarak açıklanmadan önce dahi karşı çıkmaz.(A. Augustinus, mor. Eccl. 1, 3, 4)

Tanrım nasıl oluyor da seni arıyorum? Çünkü Tanrım seni ararken aslında mutlu yaşamı arıyorum. Ruhumun yaşaması için seni arayacağım. Çünkü bedenim ruhum sayesinde, ruhum da senin sayende yaşıyor.(A. Augustinus itiraf. 10, 29)

Yalnız Tanrı tatmin eder.(A. Aquinolu Thomas, symb. 1)

1719 Gerçek mutluluklar insanın var olma nedenini, insan davranışlarının nihai sonunu ortaya çıkarır: Tanrı bizleri kendi mutluluğuna çağırmaktadır. Bu Tanrı çağrısı herkese şahsen hitap ettiği gibi, vaadi kabul eden ve imanda yaşayanların oluşturduğu yeni halk olan Kilise’nin bütünlüğüne de hitap etmektedir.

III. Gerçek Hıristiyan mutluluğu

1720 Yeni Antlaşma Tanrı’nın insanı çağırdığı mutluğu açıklamak için birçok ifade kullanıyor: Tanrı’nın Egemenliğinin gelişi;(Bkz. Mt 4, 17) Tanrı’yı görme: "Ne mutlu yüreği temiz olanlara! Onlar Tanrı’yı görecekler"(Bkz. 1 Yu 3, 2, 1 Kor 13, 12) (Mt 5, 8); Rab’bin sevincine girmek;(Bkz. Mt 25, 21. 23) Tanrı’nın Huzuruna girmek (İbr 4, 7-11):

Orada dinleneceğiz ve göreceğiz; göreceğiz ve seveceğiz; seveceğiz ve öveceğiz. Sonu olmayan son geldiğinde olacak budur. Sonsuz egemenliğe ulaşmaktan başka ne gibi bir sonumuz olabilir ki?(A. Augustinus, civ. 22, 30)

1721 Tanrı bizleri kendisini tanımamız, kendisine hizmet etmemiz ve kendisini sevmemiz ve böylelikle Cennete erişebilmemiz için dünyaya getirdi. Gerçek mutluluk bizim Tanrı’ nın doğasına (2 Pet 1, 4) ve ebedi Yaşama(Bkz. Yu 17, 3) katılmamızı sağlar. Onunla insan, Mesih’in şanına(Bkz. Rom 8, 18) ve üçlü-birlik yaşamının mutluluğuna girer.

1722 Böylesi bir mutluluk insan aklını ve insan çabalarını aşar. Bu Tanrı’nın karşılıksız armağanın bir sonucudur. Bunun içindir ki, buna insanın Tanrısal mutluluğun içine girmesini sağlayan nur gibi doğaüstü olarak tanımlanır.

"Ne mutlu yüreği temiz olanlara! Onlar Tanrı’yı görecekler." Kuşkusuz, hiç kimse Tanrı’yı eşsiz yüceliği ve büyüklüğünde "görüp de yaşayamaz", çünkü Baba kavranılamaz; ama insana olan sevgisi, dostluğu ve Herşeye Kadirliği öylesine büyüktür ki, bu sevgi kendisini sevenlere Onu görme ayrıcalığını vermeye kadar götürür ( ... ) "çünkü insanlar için imkânsız olan Tanrı için mümkündür".(A. Ireneus, haer. 4, 20, 5)

1723 Vadedilen mutluluk bizleri kesin ahlâki seçimlerde bulunmaya götürür. Yüreğimizi kötü içgüdülerden arınmaya ve her şeyin üstünde Tanrı sevgisini aramaya davet eder. Gerçek mutluluğun ne zenginlikte ya da varlıklı olmakta ne şan ve şöhrette ya da güçte, ne her ne kadar yararlı olursa olsun bilim, teknik ve sanat alanlarında insanın yaptığı herhangi bir şeyde, ne de herhangi bir yaratıkta olduğunu, ama sadece her türlü iyiliğin ve her türlü sevginin kaynağı Tanrı’da olduğunu öğretir:

Zenginliğin karşısında herkes eğilir; çoğunluk, büyük bir insan kitlesi içgüdüsel olarak ona saygı gösterir. Mutluluğu servete göre ölçerler, servetin varsa saygınlığında olur. ( ... ) Bütün bunlar paran varsa her şeyi yapabilirsin inanışından gelir. Zenginlik günümüz putlarından biridir, ünlülük de başka bir puttur. ( ... ) Ünlülük, tanınmış olmak ve dünyada ses getirmek (buna medyanın ün kazandırdığı da diyebiliriz) kendiliğinden iyi bir şeymiş gibi, yüce bir iyilikmiş gibi gerçek saygıya layık görülür.(Newman, mix. 5, Azilik Üstüne)

1724 On emir, Dağdaki Vaaz ve havarilere dayanan din eğitimi bize göklerin Egemenliğine götüren yolları gösterir. Bu yollarda Kutsal Ruh’un nuru sayesinde günlük davranışlarla adım adım ilerleriz. Mesih İsa’nın sözlerinin etkisiyle Kilise’de Tanrı’nın yüceliği için meyveler veririz.(Bkz. Ekinci Meseli: Mt 13, 3-23)

ÖZET

1725 Gerçek mutluluklar İbrahim’den beri yapılan Tanrı’nın vaatlerini yeniden ele alıp onları göklerin Egemenliğine göre düzenleyerek tamamlar. Bunlar Tanrı’nın insan yüreğine ektiği mutluluk arzusuna cevap oluşturur.

1726 Gerçek mutluluklar bize Tanrı’nın bizi çağırdığı nihai sonu öğretir: Egemenlik, Tanrı’yı görme, Tanrı doğasına katılma, ebedi yaşam, Tanrı’nın çocukları olma, Tanrı’da huzur bulma.

1727 Ebedi yaşam mutluluğu Tanrı’nın karşılıksız bir lütfudur; ebedi yaşama götüren nur gibi doğaüstüdür.

1728 Gerçek mutluluklar dünya nimetleri karşısındaki kesin tavrımızı belirler; Tanrı’yı her şeyin üstünde sevebilmeyi öğrenebilmemiz için yüreğimizi arındırırlar.

1729 Cennet mutluluğu dünya nimetlerini kullanma konusunda Tanrı Yasasına uygun olup olmadıklarını belirten kriterleri belirler.