İnsan - Tanrı'nın sureti



ÜÇÜNCÜ KISIM

MESİH'TE YAŞAM

 

Hıristiyan, kendi değerini bil !

1691 "Hıristiyan, kendi değerini bil. Çünkü Tanrı doğasına katılmış bulunuyorsun, eski zavallı yaşamına dönerek doğanı yozlaştırma. Hangi Lidere tabi olduğunu ve hangi Bedenin üyesi olduğunu anımsa. Karanlıkların kudretinden kopartılıp Tanrı'nın Egemenliğine ve ışığa taşındığını unutma."(A. Büyük Leo, serm. 21, 2-3)

1692 İnanç İlkeleri Tanrı'nın yaratılış eserinde ve daha da fazlasıyla insanın kurtarılışı ve kutlulaştırılmasında yaptıklarının ne kadar büyük olduğunu söylüyor. İmanın belirttiklerini, Kilise sırları iletiyor: "Kilise sırlarıyla yeniden doğan" (Yu 1, 12) Hıristiyanlar "Tanrı doğasına katılarak" (2 Pet 1, 4) "Tanrı'nın çocukları" (1 Yu 3, 1) oldular. İmanlarında yeni değerlerinin bilincine vararak Hıristiyanlar bundan böyle "Mesih'in İnciline layık bir yaşam sürmeye" (Fil 1, 27) çağrılmışlardır. Duayla ve Kilise sırlarıyla elde edilebilen Mesih'in lütfu ve Kutsal Ruh'un armağanları sayesinde bunun üstesinden gelebilirler.

1693 Mesih İsa her zaman Babasının hoşuna gidenleri yaptı.(Bkz. Yu 8, 29) Onunla hep tam bir birlik içinde yaşadı. Aynı şekilde havariler de "gizlilik içinde yapılanı gören"(Bkz. Mt 6, 6) Baba'nın nazarında yaşamaya ve "mükemmel olan göksel Baba gibi mükemmel olmaya" (Mt 5, 47) davet edildiler.

1694 Vaftizle(Bkz. Rom 6, 5) Mesih'e katılan "kendilerini günah karşısında ölü, Mesih İsa'da Tanrı karşısında diri sayan"(Bkz. Kol 2, 12) (Rom 6, 11) Hıristiyanlar böylece Dirilmiş olan Kişinin yaşamına katılmış olurlar. Mesih'in izinde ve Onunla birlikte(Bkz. Yu 15, 5) olan Hıristiyanlar "sevgili çocuklar olarak Tanrı'yı örnek alabilir ve sevgi yolunu izleyebilirler" (Ef 5, 1). Düşüncelerini, sözlerini ve davranışlarını "Mesih İsa'nınkilere uydururlar"(Bkz. Yu 13, 12-16) (Fil 2, 5) ve Onu örnek almaya çalışırlar.

1695 "Rab Mesih İsa'nın adıyla ve Tanrımızın Ruhuyla aklanmış " (1 Kor 6, 11), "kutsal kılınmış ve kutsal olmaya çağrılmış" (1 Kor 1, 2) Hıristiyanlar, "Kutsal Ruh'un Tapınağı"(Bkz. 1 Kor 6, 19) oldular. Oğulun bu Ruhu Hıristiyanların yaşamı olarak Baba'ya nasıl dua edileceğini(Bkz. Gal 4, 6) öğretir. Onları, sevgilerini göstererek "Ruh'un meyvelerini"(Bkz. Gal 5, 25) (Gal 5, 22) vermeleri amacıyla harekete geçirir. Kutsal Ruh günah yaralarını iyileştirir, "içten ruhsal bir değişime uğratarak bizi yeniler" (Ef 4, 23). Kutsal Ruh "ışık çocukları" (Ef 5, 8) olarak yaşamamız için bizleri aydınlatır ve güçlendirir, çünkü ışığın meyveleri her tür iyilik, doğruluk ve gerçekte görülür (Ef 5, 9).

 

İki yol

1696 Mesih'in yolu "yaşama götürür", bu yola aykırı olan yol da "mahvolmaya götürür"(Bkz. Tes 30, 15-20) (Mt 7, 13). İncil'deki bu iki yolu anlatan meselin Kilise din kitabında özel bir yeri vardır. Bu mesel esenliğimizi ilgilendiren ahlâki kararların önemini belirtmektedir. "İki yol vardır, biri yaşama, öteki ölüme götürür; ikisi arasında çok büyük fark vardır."(Didake 1, 1)

1697 Din kurallarını öğretirken önemli olan, Mesih'in yolundaki sevinci ve zorunlulukları tüm açıklığıyla ortaya koymaktır.(Bkz. CT 29) Mesih'te "yeni yaşama" (Rom 6, 4) adım atan insana öğretilecek konular şöyle olmalıdır:

- Kutsal Ruh'u öğretmek. Kutsal Ruh Mesih'teki yaşamı içten öğreten, bu yaşamı güçlendiren, düzelten, yöneten ve esinlendiren sevgili bir konuk, dosttur.
- Lütfu öğretmek. Çünkü bizler lütuf sayesinde kurtulduk, sadece lütuf sayesinde yaptıklarımız ebedi yaşam için meyve verebilir.
- Gerçek mutlulukları öğretmek. Mesih'in yolu bu mutluluklarda özetlenir. İnsan yüreğinin özlem duyduğu ebedi mutluluğa götüren tek yol bu mutluluklardır.
- Günahı ve bağışlanmayı öğretmek. İnsan kendini günahkâr kabul etmedikçe kendisi hakkındaki gerçeği öğrenemez, insan dürüst davranmak koşuluyla günahın bağışı olmazsa bu gerçeği kaldıramaz.
- İnsani erdemleri öğretmek. Erdemler iyilik için gerekli özelliklerin ne kadar güzel ve çekici olduğunu gösterir.
- Hıristiyan erdemlerini öğretmek. Azizlerin örneklerinden soyluca esinlenen iman, umut ve sevgi erdemlerini öğretmek.
- On emir'e yayılmış olan sevginin iki buyruğunu öğretmek.
- Kilise din kurallarını öğretmek. Çünkü Hıristiyan yaşamı ancak "azizler birliğinde" "tinsel iyiliklerin" çeşitli değiş tokuşuyla gelişebilir ve iletilebilir.

1698 Bu din eğitiminin birinci ve en önemli referansı "yol, gerçek ve yaşam" (Yu 14, 6) olan Mesih İsa'nın kendisi olacaktır. Mesih inanlıları imanda Ona bakarak bu vaatleri kendilerinde bizzat kendisinin gerçekleştirmesini umut edebilirler, Onun kendilerini sevdiği gibi Onu severek kendi asaletlerine yaraşır biçimde davranabilirler.

Rabbimiz Mesih İsa'yı gerçekten lideriniz olarak ve kendiniz de Onun bir üyesi olarak görmenizi sizden rica edeceğim. O, bir lider üyelerine nasıl aitse öyle sizindir; Ona ait olan, ruhu, Yüreği, vücudu, aklı, tüm yetenekleri sizindir, onları Tanrı'yı yüceltmek, sevmek, övmek ve Ona hizmet etmek üzere kendinizinmiş gibi kullanabilirsiniz. Sizler, üyeler Liderlerine nasıl aitse öyle Ona aitsiniz. O da Babasının yüceltilmesi ve Ona hizmet için sizde olan her şeyi Kendisine aitmiş gibi büyük bir arzuyla kullanmak istemektedir.(Yuhanna Eudeus, cord. 1, 5) Yaşamım Mesih'tir (Fil 1, 21).

 

 
BİRİNCİ ANABÖLÜM

İnsanın gönül eğilimi:

Kutsal Ruh'ta yaşam

1699 Kutsal Ruh'ta yaşam insanın gönül eğilimini tamamlar (birinci bölüm). Kutsal Ruh'taki yaşam Tanrı sevgisi ve insan dayanışmasından oluşur (ikinci bölüm). Esenliğimiz için lütuf olarak verilmiştir (üçüncü bölüm).

 

BİRİNCİ BÖLÜM

İnsan onuru

1700 İnsan onuru, Tanrı'ya benzer ve Onun suretinde yaratılmış olmasından gelir (1. Konu). Tanrı mutluluğuna olan eğiliminde tamamlanır (2. Konu). Bu tamamlanmaya gitmek insanın elindedir (3. Konu). Kasıtlı davranışlarıyla (4. Konu) insan Tanrı tarafından vadedilen ve ahlâki vicdan tarafından doğrulanan iyiliğe uyar ya da uymaz (5. Konu). İnsanlar kendi içlerini kendileri kurup geliştirirler: İnsanlar bütün gözle görülür ve tinsel yaşamlarını gelişimlerinin aracı olarak kullanırlar (6. Konu). Lütfun yardımıyla erdemde ilerler (7. Konu), günahtan kaçınırlar, günah işlerlerse de asi çocuk(Bkz. Lk 15, 11-32) gibi Göklerdeki Babamızın bağışlayıcılığına sığınırlar (8. Konu). Böylelikle mükemmel sevgiye ulaşırlar.

 

1. KONU

İnsan - Tanrı'nın sureti

1701 "Mesih İsa Babasının ve Onun sevgisinin gizini insanlara açınladığında, insana kendisini tam olarak gösteriyor ve gönül eğiliminin ne kadar yüce olduğunu keşfettiriyor."(GS 22, 1) İnsan "Görünmeyen Tanrı'nın sureti"(Bkz. 2 Kor 4, 4) (Kol 1, 15) Mesih'te Yaratıcısının "sureti ve benzerinde" yaratıldı. Asli günahla bozulan İnsanın Tanrısal sureti, Tanrı'nın ihsanı sayesinde insanı günahtan kurtaran kurtarıcı Mesih İsa'da ilk güzelliğine kavuşturulmuş ve soylulaştırılmıştır.(Bkz. GS 22, 2)

1702 Tanrısal suret her insanda mevcuttur. Tanrısal suret, Tanrısal kişilerin kendi aralarındaki birliğine benzer şekilde insanların birliğinde görünür hale gelir (Bkz. İkinci Bölüm).

1703 "Tinsel ve ölümsüz"(GS 14) bir ruha sahip olan insan, Tanrı' nın kendisi için yarattığı tek yaratıktır.(GS 24, 3) İnsan döllendiği andan itibaren ebedi mutluluk için yaratılmıştır.

1704 İnsan Tanrısal Ruhun gücüne ve nuruna katılır. Aklıyla Yaradan tarafından kurulmuş düzeni anlayacak niteliktedir. İradesiyle kendisini kendi gerçek iyiliğine götürebilecek durumdadır. Kendi mükemmelliğini "iyiyi ve gerçeği aramakta ve sevmekte"(GS 15, 2) bulur.

1705 Ruh, akıl ve irade gibi tinsel güçleri sayesinde insan özgürlükle donatılmıştır, bu "Tanrı'nın sureti olduğunun özel işaretidir"(GS 17).

1706 İnsan, aklıyla "kötüden kaçınıp iyilik yapması için"(GS 16) kendisine baskı yapan Tanrı'nın sesini tanır. Herkes kendi vicdanında yankılanan, Tanrı ve insan sevgisinde gerçekleşen bu yasaya uymak zorundadır. Ahlâklı yaşam kişinin asaletini gösterir.

1707 "İnsanlık tarihinin başından beri Kötü tarafından ayartılan insan özgürlüğünü kötüye kullandı."(GS 13, 1) Ayartıldı ve kötülük yaptı. İyilik yapma isteğini içinde taşımasına karşın doğası ilk günahın açtığı yarayı taşımaya devam etmektedir. İnsan kötülük ve hata yapmaya eğilimli oldu:

İnsan kendi içinde bölünmüş durumdadır. İster bireysel ister topluca olsun bütün insanların yaşamı kötüyle iyi ışıkla karanlık arasında dramatik bir mücadeledir.(GS 13, 2)

1708 Mesih İsa acı çekerek bizleri Şeytan'dan ve günahtan kurtardı. Bize Kutsal Ruh'taki yeni yaşamı kazandırdı. Onun lütfu günahın bizde bozmuş olduğunu onarıp ilk durumuna getirdi.

1709 Mesih'e inanan kişi Tanrı'nın oğlu olur. Bu evlat olma durumu insanı, ona Mesih İsa'yı izleme yeteneğini vererek değiştirir. Bu durum insana dürüstçe davranma ve iyilik yapma yeteneği verir. Kurtarıcısıyla olan birliği nedeniyle İsa' nın müridi mükemmel sevgiye, kutsallığa erişir. Nur içinde olgunlaşan ahlâki yaşam, cennet mutluluğunda ebedi yaşama açılır.

 

ÖZET

1710 "Mesih İsa insanın kendisini tam anlamıyla anlamasını sağlar ve ona içindeki eğiliminin yüceliğini gösterir."(GS, 1)

1711 Tinsel bir ruh, akıl ve irade ile donatılmış insan döllendiği andan itibaren Tanrı ve ebedi yaşam için yaratılmıştır. İnsan kendi mükemmelliğini "iyiyi ve gerçeği aramakta ve sevmekte"(GS 15, 2) bulur.

1712 Gerçek özgürlük, insanda "Tanrısal suretin olduğunun özel işaretidir".(GS 17)

1713 İnsan "iyilik yapması ve kötülükten kaçınması"(GS 16) konusunda kendisine baskı yapan ahlâk yasasına uymak zorundadır.

1714 Doğasında ilk günahın yarasını taşıyan insan özgür davranışı içinde hata yapmaya ve kötülüğe eğilimlidir.

1715 Mesih İsa'ya inanan kişi Kutsal Ruh'ta ebedi yaşama sahiptir. Nurda gelişen ve olgunlaşan ahlâki yaşamın cennet mutluluğunda da tamamlanması gerekir.