Önsöz



Katolik Kilisesi

Din ve Ahlâk

İlkeleri

 

Kapaktaki logo Domitilla Katakomblarında III. yüzyıl sonlarından kalan bir Hıristiyan mezar taşından alınarak çizilmiştir. Putperest kaynaklı bu çoban tasvirini Hıristiyanlar merhumun ruhunun ebedi yaşamda bulduğu mutluluğu ve huzuru simgelemek için kullanırlardı.

Tasvir, bu kitabın belirgin karakteristik yanlarına da işaret etmektedir: İnanlılarını (koyunlar) gerçeğin melodili senfonisiyle (flüt) çeken, onları otoritesiyle (değnek) koruyan ve güden, ve onları, cenneti açan kurtarıcı Haçının, "yaşam ağacının" gölgesinde dinlendiren İyi Çoban Mesih.

Fransızca’dan Çeviren: Dominik Pamir

Papalık Kararnamesi

"Fidei Depositum"

Katolik Kilisesi Din ve Ahlâk İlkeleri’nin yayımlanması üzerine Ökümenik İkinci Vatikan Konsili’nden hemen sonra kaleme alınmıştır.

Tanrı kullarının kulu

Episkopos II. Jean Paul’ün

Ebedi Anısına

Saygıdeğer kardinallere, başepiskopos ve episkoposlara, papazlara ve diyakoslara ve Tanrı halkının tüm üyelerine.

İsa HIRİSTİYANLIK İNANCI MİRASINI Kilisesine emanet etti ve Kilisesinden bu emanete her zaman sadık kalmasını istedi. Bundan otuz yıl önce selefim XXIII. Jean tarafından açılan Ökümenik İkinci Vatikan Konsili’nin niyeti ve arzusu Kilise’nin havarisel (havarilere dayanan) ve pastoral (doğru yolu gösteren) misyonunu ortaya çıkarmak ve bütün insanları, İncil’in parıldayan gerçeği sayesinde, her şeyin üzerindeki Mesih’in sevgisini aramaya ve almaya götürmekti (bkz Ef 3,19).              
Bu oturumlarda Papa XXIII. Jean, Hıristiyanlık öğretisinin Mesih’e inananlar ve bütün iyi niyetli insanlar tarafından öğrenilebilir hale gelebilmesi için üzerimize düşen başlıca görevin bu değerli mirasın daha iyi açıklanması ve daha iyi korunması olduğunun altını çizdi. Bunun için, Konsil öncelikle çağın hatalarını mahkûm etmekle işe başlamamalı, ama her şeyden önce Hıristiyanlık öğretisinin güzelliğini ve gücünü sükûnetle göstermeye çalışmalıdır. Papa şöyle diyordu: "Bu Konsilin ışığı altında Kilise yeni tinsel bir zenginliğe kavuşacak; kendisinde yeni enerjiler bulacak, geleceğe korkmadan bakacaktır. Çağımızın gerektirdiği çalışmaya, Kilise’ nin yaklaşık yirmi yüzyıldır yürüdüğü yolu izleyerek neşe ile korkmadan koyulalım."(XIII Jean’ın 11 Ekim 1962’de Ökümenik II Vatikan Konsilindeki açılış konuşması: AAS 54 (1962)s.788-791.)
               Tanrı’nın yardımıyla Konsile katılan episkoposlar, dört yıllık çalışmaları boyunca, bütün Kilise’ye sunulmak üzere doktrine ilişkin hatırı sayılır miktarda açıklama ve havarisel yönerge hazırladılar. Bu "düşünce, etkinlik, örf ve adet, ahlâki güç yenilenme hareketinden, çobanlar ve inanlılar, Konsil’in de amacı olan sevinci ve umudu bulurlar".(VI.Paul’ün 8 Aralık 1965’te Ökümenik II Vatikan Konsili’nin kapanışında yaptığı konuşma: AAS 58 (1966),s.7-8. 
               Konsil, kapanışından beri Kilise yaşamını teşvik etmeyi sürdürmüştür. 1985’te şunu açıklıyordum: "Katıldığım ve faal bir şekilde çalışmak mutluluğuna eriştiğim II. Vatikan Konsili, benim için her zaman ve özellikle de papa olduğum o yıllarda, papalık görevim sırasında referans aldığım, Kilise’y le aynı değerde olan yönergelerini somut ve sadık bir şekilde uygulamaya çaba gösterdiğim kaynak olmuştur. Bu kaynağa sürekli olarak başvurmak gerekir."(30 Mayıs 1986’da yaptığı konuşma,No 5:AAS 78 (1986), s.1273.)
               Bu ruh içinde, 25 Ocak 1985’te, Vatikan Konsili’nin yirminci yıl kapanış yıldönümü nedeniyle olağanüstü episkoposlar Sinod’unu topladım. Bu toplantının amacı II. Vatikan Konsili’nin tinsel ürünlerini ve sağladığı yararları değerlendirmek, öğretisini daha iyi benimseyebilmek için daha derinleştirmek ve bilerek uygulamasını gerçekleştirmekti.
               Bu durumda, Sinod’a katılan episkoposlar, "Gerek iman gerek ahlâki açıdan bütün Katolik doktrini ele alan ve değişik ülkelerde hazırlanmış din kitaplarına referans olabilecek bir kompendium ya da bir din el kitabının hazırlanması" gereğini dile getirdiler. "Doktrinin sunuşu Kutsal Kitaba ve litürjiye dayanmalı, aynı zamanda Hıristiyanların çağdaş yaşantılarına uyarlanmış sağlam bir doktrin sergilemeli."(7Aralık 1985’te olağanüstü Sinod’un sonuç bildirgesi,II,B,a,No4:En chiridion vaticanum,vol.9,s.1758,No1797.)
Sinod’un kapanışından itibaren "evrensel Kilise’nin ve özel Kiliselerin gerçek ihtiyacına tamamen cevap verebilecek bu isteği"( 7Aralık 1985’te olağanüstü Sinod’un kapanış konuşması,No6:AAS 78 (1986)s.435.)kendi isteğimmiş gibi kabul ettim.
               "Katolik Kilisesi Din ve Ahlâk İlkeleri" başlığı altında, imanın diri kaynaklarınca yenilenmiş bir din eğitimi için referans oluşturacak bu metni bütün Kilise’ye sunduğumuz bu günde Rab’be bütün kalbimizle şükretmemek mümkün mü!
               Litürjinin yenilenmesi ve Latin Kilise hukukunun ve Katolik doğu Kiliselerinin hukukunun yeniden derlenmesinden sonra, bu din el kitabı, İkinci Vatikan Konsili’nce kabul edilmiş ve uygulamaya sokulmuş bütün Kilise yaşamının yenilenmesi çalışmalarına çok önemli katkılarda bulunacaktır.

 

Metnin hazırlanma düşüncesi ve izlenecek yol

Katolik Kilisesi Din ve Ahlâk İlkeleri çok geniş bir işbirliğinin sonucudur; bu kitap altı yıllık dikkatli, açık bir görüşle şevkli bir girişim ruhu içinde yoğun bir çalışmayla olgunlaştı.
               Sinod’a katılan episkoposlar tarafından istenmiş olan bir din el kitabı hazırlanması görevini 1986 yılında Kardinal Joseph Ratzinger başkanlığındaki on iki kardinal ve episkopostan oluşan bir komisyona verdim. Teoloji ve din eğitimi alanında uzman yedi episkopostan oluşan bir redaksiyon kurulu da komisyona çalışmalarında yardımcı oldu.
               Komisyonun görevi direktifler vermek ve çalışmaların gidişatını kontrol etmekti. Komisyon art arda dokuz versiyonun bütün aşamalarını özenle takip etti. Redaksiyon kurulu, kendi açısından, metni yazmak, komisyon tarafından istenen değişiklikleri yapmak ve birçok ilahiyatçı, yorumcu, din eğitimi hocasının özellikle de bütün dünyadaki episkoposların metni düzeltmek amacıyla yapmış oldukları uyarıları incelemek sorumluluğunu üzerine aldı. Kurul metnin bütünlüğünü ve birliğini sağlayacak zenginleştirici fikir alış verişinin yapıldığı yer oldu.
               Proje, Katolik episkoposların kendi Episkoposlar Konferansında ya da Sinod’larında, teoloji ve din eğitimi enstitülerinde geniş görüşme konusu oldu. Proje bütünüyle Episkoposlar Kurulu tarafından son derece olumlu bir kabul gördü. Bu Din ve Ahlâk kitabı, Kilise yaşamını yakından ilgilendiren bir girişimde kendi paylarına düşen sorumluluğu alarak davetimi cömertçe kabul eden Katolik Kilisesi’nin bütün episkoposluklarının işbirliğinin bir sonucudur denilebilir. Bu cevap bende derin bir sevinç duygusu uyandırıyor, zira onca sesin bir araya gelmesi gerçekten imanın "senfonisi" denilebilecek bir şeyi ifade ediyor. Bu Din ve Ahlâk kitabının gerçekleşmesi Episkoposlar Kurulu’nun doğasını yansıtır; Kilise’nin katolikliğini kanıtlıyorlar.

 

İçindekilerin düzenlenmesi

Bir din el kitabı Hıristiyan gizini daha iyi tanımak ve Tanrı halkının imanını canlandırmak amacıyla Kutsal Kitabın, Kilise’deki diri Gelenek ve doğruluğuna güvenilen Kilise Yetkili Kurulunun öğretisini, aynı zamanda Kilise Babalarının, Kilise aziz ve azizelerinin tinsel mirasını sistemli bir şekilde ve sadakatle sunmalıdır. Kutsal Ruh’un çağlar boyunca Kilise’ ye esinlediği doktrinle ilgili açıklamaları göz önünde bulundurmalıdır. Geçmişte ortaya çıkmamış sorunları ve yeni durumları imanın ışığı altında aydınlatmaya yardımcı olmalıdır.
               Din ve Ahlâk İlkeleri kitabı demek ki hem yeniyi hem eskiyi içerecektir (bkz. Mt 13, 52), çünkü iman her zaman aynıdır ve daima yeni ışıkların kaynağıdır.
               Bu iki kat gerekliliğe cevap verebilmek için Katolik Kilisesi Din ve Ahlâk İlkeleri bir yandan V. Pius’un Din ve Ahlâk İlkeleri’nde izlenilen "eski", geleneksel düzeni, kitabı dört kısma ayırarak yeniden ele alıyor: Credo (Hıristiyan İnanç İlkeleri); Kutsal Litürji Kilise sırlarıyla birlikte birinci planda; Tanrı’nın emirlerine göre Hıristiyan davranışı; son olarak da Hıristiyan ibadeti. Bunun yanı sıra kitabın içeriği çağımızın sorularına cevap verebilecek şekilde "yeni" bir biçimde ifade edilmiştir.
               Dört kısım da birbirine bağlıdır: Hıristiyan gizi imanın konusudur (birinci kısım); Hıristiyan gizi litürjik eylemlerle kutlanıyor ve bunlarda iletiliyor (ikinci kısım); Hıristiyan gizi Tanrı’nın çocuklarını davranışlarında aydınlatmak ve desteklemek için hazırdır (üçüncü kısım); Hıristiyan gizi, özel ifadesi "Babamız" olan duanın temelini ve dilek, övgü ve şefaatimizin konusunu oluşturur (dördüncü kısım).
               Litürjinin kendisi ibadettir: İman kült kutlamasında gerçek yerini bulur. Kilise litürjisine katılmak nasıl imanı gerektiriyorsa Kilise sırlarının meyvesi olan lütuf da Hıristiyan davranışının yeri doldurulamaz şartıdır. Eylemleri olmayan iman ölü bir imandır (Yak 2, 14-26) ve ebedi yaşam meyvesi veremez.

Katolik Kilisesi Din ve Ahlâk İlkeleri’ni okurken Tanrı gizinin görkemli birliği, esenlikle ilgili tasarısı, aynı zamanda Baba tarafından gönderilen Kurtarıcımız olmak için Kutsal Ruh’un kudreti ile Çok Kutsal Bakire Meryem’den doğarak insan olan Tanrı’nın biricik Oğlu Mesih İsa’nın temel yerini idrak edebiliriz. Ölüp dirildikten sonra O hep Kilise’de, özellikle de Kilise sırlarında daima mevcut olarak durmaktadır; O imanın kaynağı, Hıristiyan davranışının örneği ve ibadetimizin Efendisidir.

Kitabın doktrin açısından değeri

Kutsal Kitap, havarisel Gelenek ve Kilise Yetkili Kurulu tarafından doğrulanmış ya da açıklanmış Katolik doktrini ve Kilise inancının bir kitabı olan Katolik Kilisesi Din ve Ahlâk İlkeleri’ni geçen 25 Haziran’da onayladım ve papalığın verdiği yetkiyle de bugün yayımlanmasını buyuruyorum. Bu kitabı Hıristiyan topluluğunun hizmetinde olacak geçerli ve meşru bir araç ve iman öğretisi için güvenilir bir norm olarak görüyorum. Bu kitabın, inşallah, Kutsal Ruh’un durmadan yenilenmeye çağırdığı Tanrı Krallığı’nın gölgesiz ışığına doğru ilerleyen Tanrı’nın Kilisesine, Mesih’in Bedeni’ne yardımı dokunur!
Katolik Kilisesi Din ve Ahlâk İlkeleri’nin onaylanması ve yayımlanması, Petrus’un halefinin Katolik Kilisesi’ne, Roma’ daki papalıkla barış ve birlik içindeki bütün özel Kilise’lere yapmak istediği bir hizmettir: Aynı havarisel iman, birlik bağlarını sağlamlaştırmak ve Rab İsa’nın bütün müritlerinin imanını pekiştirmek ve desteklemek (bkz. Lk 22, 32).

Kilise’nin çobanlarına ve inanlılara bu din el kitabını birlik ruhu içinde almalarını ve bu kitaptan Hıristiyanlık inancını bildirmek ve insanları İncil yaşamına çağırmak olan görevlerinde titizlikle yararlanmalarını istiyorum. Bu din el kitabı Katolik doktrinin öğrenim ve öğretiminde güvenilir ve doğru bir referans olarak kullanılsın, özellikle de yerel din dersi kitaplarının yazılmasında yararlanılsın diye onlara verildi. Bu kitap esenliğin bitmez zenginliklerini daha iyi bilmek isteyen inanlılara da hitap ediyor (bkz. Yu 8, 32). Katolik inancının uyumlu tutarlılığını ve doğru içeriğini göstererek bütün Hıristiyanları birleştirmek arzusuyla yanan ökümenik çabalara destek getirmek istiyor. Katolik Kilisesi Din ve Ahlâk İlkeleri içimizdeki umudun neye dayandığını ve Katolik Kilisesi’nin neye inandığını öğrenmek isteyen her insana sunulmak içindir (bkz. 1 Pet 3, 15).
               Bu din el kitabının Kilise yetkililerince, yerel episkoposlarca, episkoposlar Konferansınca, özellikle de papalıkça onaylanmış yerel din el kitaplarının yerini alma gibi bir iddiası yoktur. Bu kitap Katolik doktrinine sadık kalarak ve iman birliğini koruyarak çeşitli durum ve kültürler göz önüne alınarak yazılacak yeni yerel din el kitaplarını desteklemek ve yardımcı olmak amacını gütmektedir.

Sonuç

Katolik Kilisesi Din ve Ahlâk İlkeleri’nin önsözüne son verirken insan olmuş Kelâm’ın Annesi ve Kilise’nin Annesi olan Çok Kutsal Bakire Meryem’e Kilise’nin yeni bir Hıristiyanlaştırma çabasına çağrıldığı bu zamanda bütün Kilise’nin bütün seviyelerinde din dersi çalışmalarına güçlü aracılığıyla destek olması için dua ediyorum. Gerçek imanın ışığı inşallah insanlığı cehaletten ve günahın esaretinden kurtararak Kutsal Ruh’un kılavuzluğunda, yeryüzünde ve göklerin Egemenliğinde Tanrı’yı yüz yüze tam görme mutluluğunda (bkz. 1 Kor 13, 12; 2 Kor 5, 6-8) Mesih İsa’daki yaşamın özgürlüğüne, tek gerçek özgürlük olan özgürlüğe götürür (Yu 8, 32)!
               Bu yazı 11 Ekim 1992’de İkinci Vatikan Konsili’nin açılışının otuzuncu yıldönümünde ve papalığımın on dördüncü yılında kaleme alınmıştır.

               II. Jean Paul