Sayfa 1

BİR AKŞAM YEMEĞİNDE

Geçenlerde bir arkadaşımın yemek davetini kabul ettim. Yemeğin başında kısa bir dua okudum ve bunun onlar için yeni bir şey olduğunun farkına vardım. Konu döndü dolaştı ve kahve içerken sorduğum soruyla yeniden gündeme geldi: "Ailece dua ediyor musunuz?" Sıkıcı bir sessizliğin ardından birisi "Bazen" diye yanıtladı. Bir diğeri "Geçen 1 Kasım’da Tespih duasını ölülerimiz için söyledik" dedi. Ufaklık ise "Sonra da kestane yemiştik" diye tamamladı. Anne "Ama belki de siz bize ailece nasıl daha sık dua edebileceğimizi öğretebilirsiniz?" diye bir teklifte bulundu.

Dua üzerine bazı düşünceleri ve birkaç pratik alıştırmayı içeren bu kitapçık işte böyle doğdu.

 Neden ailemizde dua etmemiz gerek?

"Ailece dua ediyor musunuz?" sorusunun yarattığı tedirginlik pratik zorluklardan kaynaklanmaktadır. Bunları gözden geçirelim: Eğer dua etmek bu kadar nazik ve zor bir deneyimse neden dua etmeliyiz? Bu görevi azizlere ve rahiplere bırakalım! Karı-koca konuşmak için bu kadar az zamanımız varken ve çocuklarımızı da ancak akşamdan akşama görebilirken bu saatleri niye dua ederek geçirelim? Yorgun ve sinirliyken üstelik televizyonda güzel programlar varken niye dua edelim? Sonuç olarak Allah’a dair bu kadar az şey bilirken ve daha bir kez bile İncil’i baştan sona okumamışken niye dua edelim? Kardeşlerimiz bizden yardım isterken ve yardım etmek için kelimelerden çok somut şeyler gerekirken niye dua edelim?

Bu ve bunun gibi sorular Allah ile bir süre beraber olma isteğimizi sorgulamaktadırlar.

 

"Bize dua etmesini öğret" (Luka 11,1)

Bu zorluklar karşısında alınabilecek en iyi tavır İsa’nın neşeli ve rahatlamış bir şekilde dua etmekten döndüğünü gören havarilerininkidir: "Rab, bize dua etmesini öğret" (Luka 11,1).

İsa, duanın gerçek Öğretmenidir. Ve biz O’nun Sözünü dinliyoruz.

Herşeyden önce İsa bize şu sözleriyle garanti vermektedir: "Nerede iki ya da üç kişi benim adımla toplanırsa, ben de orada onların arasındayım" (Matta 18,20). Dua etmeyi öğrenen bir ailede Allah’ın yakınlığını keşfetmek muhteşemdir!

İsa bizleri asla unutmaz, karşılaştığımız tüm zorlukları bilir ve onları bizlerle paylaşır. Babamızla diyaloğa girme çabalarımızda da bizlere yardımcı olacaktır.

Birçok ebeveyn dua etmeyi bilmediklerinden, ailece dua etme alışkanlığını kazanamadıklarından ve çocuklarını duaya katılmaya ikna edemediklerinden yakınıyorlar: belki de bu hiçbir zaman mütevazi bir şekilde, imanla ve sürekli olarak bu lütfu Kutsal Ruh’tan istemediklerinden kaynaklanıyordur.

Bir anne ve babanın çocukları ile beraber dua etmesi Allah’ın bizlere inanılamayacak kadar yakın olduğunu anlamak için çok iyi bir fırsattır.