Sayfa 1

GİRİŞ

 

İsa, "Göklerdeki Babamız" duasını vermekle duanın yolunu çizdi

"Göklerdeki Babamız", kesinleşmiş bir duadan çok, dua için izlenmesi gereken yoldur, kısaca dua etmenin bir çizelgesidir de diyebiliriz. "İmal edilmiş" bir duadan çok, açılması gereken bir dua; "okunacak" bir duadan çok, "yapılacak" bir duadır, dua için bir patikadır. "Göklerdeki Babamız" tümü ile bir yaşam programı olduğundan sadece okunmaz: onu düşünmek ve içine girmek gerekir. İsa,  "Göklerdeki Babamız" duasını  öğrettiğinde, kendini benzeri olmayan bir özgürlük öğretmeni olarak belirtiyor: dudaklarımıza  sözler kondurmak yerine,  sözlerimizle açılacak fikirler veriyor.

"Göklerdeki Babamız" havarilere ayrılan duadır, bir bakıma O'na ait olmanın işaretidir. Nitekim İsa, havarilerinin isteği üzerine bu duayı onlara  verdi: "Yahya'nın kendi öğrencilerine öğrettiği gibi sen de bize dua etmesini öğret" (Luka 11,1). Bunun içindir ki Kilise bu duayı vaftiz olan kişiye görkemle teslim etmektedir.

 

"Göklerdeki Babamız" vaftizimizin duasıdır

"Göklerdeki Babamız" duasının iki  metnine sahibiz. Uzmanlara göre en eski sayılanı Luka'ya aittir; Matta, ise bazı cümlelerde daha eski ve özgün metnin bir uyarlamasını temsil ediyor.

Matta'nın özgün metni(6,7-13)               

Göklerdeki Babamız,              
adın kutsal kılınsın.              
Egemenliğin gelsin.              
Gökte olduğu gibi, yeryüzünde de
senin istediğin olsun.
Bugün bize gündelik ekmeğimizi ver.              
Bize karşı suç işleyenleri              
bağışladığımız gibi,
Sen de bizim suçlarımızı bağışla.
Ayartılmamıza izin verme.              
Kötü olandan bizi kurtar.              
Çünkü egemenlik, güç ve yücelik
sonsuzlara dek senindir. Amin.


Luka'nın özgün metni(11,1-4)

Baba,
adın kutsal kılınsın.
Egemenliğin gelsin.
Her gün bize gündelik ekmeğimizi ver.
Günahlarımızı bağışla
Çünkü biz de bize karşı
suç işleyen herkesi bağışlıyoruz.
Ayartılmamıza izin verme.